Alfabetyczny spis leków na nadciśnienie

Alfabetyczny spis substancji czynnych

Lista uporządkowana jest według nazwy substancji czynnej, czyli tego, co realnie działa w tabletce. Na aptecznym opakowaniu bywa ona zapisana małym drukiem pod nazwą handlową. Ten sam ramipril czy amlodypinę sprzedaje bowiem kilku producentów pod różnymi markami, ale substancja i działanie są takie same.

Spis obejmuje substancje najczęściej spotykane w polskich aptekach, ale nie jest to pełny wykaz każdego zarejestrowanego preparatu. Jedna substancja bywa dostępna pod wieloma nazwami handlowymi, dlatego przy zmianie opakowania warto sprawdzić, czy substancja czynna i dawka się zgadzają.

Grupy leków na nadciśnienie

Większość leków na ciśnienie należy do jednej z pięciu głównych grup. Każda działa nieco inaczej, a lekarz często łączy leki z różnych grup, by uzyskać lepszy efekt przy mniejszych dawkach.

Inhibitory ACE

Rozszerzają naczynia, hamując powstawanie angiotensyny II, substancji zwężającej naczynia. Ich nazwy kończą się na -pryl. Należą tu między innymi ramipril, peryndopryl, enalapryl i lizynopryl. Typowym, choć niegroźnym działaniem niepożądanym jest suchy, męczący kaszel, który u części osób wymusza zmianę leku.

Sartany

Działają na ten sam układ co inhibitory ACE, ale blokują receptor angiotensyny. Nazwy kończą się na -sartan: telmisartan, losartan, walsartan, kandesartan. Rzadko wywołują kaszel, dlatego bywają wybierane jako zamiennik inhibitora ACE u osób, które go nie tolerują. Więcej o tym wyborze piszemy w tekście ramipril czy telmisartan.

Antagoniści wapnia

Rozluźniają mięśnie w ścianach naczyń, przez co ciśnienie spada. Pochodne dihydropirydyny (nazwy na -dypina), jak amlodypina, lerkanidypina czy felodypina, obniżają głównie ciśnienie. Werapamil i diltiazem dodatkowo zwalniają pracę serca, dlatego stosuje się je również w niektórych zaburzeniach rytmu.

Beta-blokery

Zwalniają tętno i zmniejszają siłę skurczu serca. Ich nazwy kończą się na -olol: bisoprolol, metoprolol, nebiwolol, karwedilol. Bywają szczególnie przydatne, gdy nadciśnieniu towarzyszy choroba wieńcowa, niewydolność serca lub przyspieszone tętno.

Diuretyki

Leki moczopędne pomagają usunąć nadmiar sodu i wody. W nadciśnieniu najczęściej stosuje się diuretyki tiazydowe i tiazydopodobne, jak hydrochlorotiazyd, indapamid i chlortalidon. Diuretyki pętlowe (furosemid, torasemid) oraz oszczędzające potas (spironolakton, eplerenon) mają węższe wskazania.

Leki dodatkowe

Poza pięcioma głównymi grupami są jeszcze alfa-blokery (doksazosyna), antagoniści aldosteronu (spironolakton, eplerenon) i leki działające ośrodkowo (metyldopa, moksonidyna, klonidyna). Stosuje się je głównie w nadciśnieniu opornym na standardowe leczenie lub w szczególnych sytuacjach, jak ciąża, w której lekiem z wyboru bywa metyldopa.

Leki złożone, czyli kilka substancji w jednej tabletce

Wiele osób przyjmuje nie jedną, lecz dwie lub trzy substancje połączone w jednej tabletce. Popularne zestawienia to inhibitor ACE lub sartan z diuretykiem (na przykład peryndopryl z indapamidem) albo z antagonistą wapnia (na przykład walsartan z amlodypiną). Tabletki złożone upraszczają leczenie i ułatwiają regularne przyjmowanie leków. Składu i dawek nie dobiera się jednak samodzielnie - ustala je lekarz.

Czy leki na nadciśnienie są na receptę

Wszystkie leki obniżające ciśnienie są w Polsce dostępne wyłącznie na receptę (kategoria Rp). Nie istnieje skuteczny preparat na nadciśnienie, który można kupić bez recepty; bez recepty dostępne są jedynie suplementy i preparaty ziołowe o niepewnym, słabo udokumentowanym działaniu.

Jeśli kontynuujesz ustalone wcześniej leczenie, receptę - w tym e-receptę - może wystawić lekarz po ocenie wywiadu medycznego online. E-recepta jest w pełni legalna i realizowana w każdej aptece na podstawie czterocyfrowego kodu oraz numeru PESEL. O tym, jak długo trwa takie leczenie, piszemy w tekście jak długo brać leki na nadciśnienie.

Jak lekarz dobiera lek na nadciśnienie

Nie ma jednego uniwersalnego leku dla każdego. Lekarz dobiera grupę i dawkę indywidualnie, biorąc pod uwagę wiek, wysokość ciśnienia, choroby współistniejące (cukrzyca, choroby nerek, niewydolność serca) oraz wcześniejszą tolerancję leczenia. Często zaczyna się od jednego leku w małej dawce, a przy niewystarczającym efekcie dołącza kolejny z innej grupy, zamiast od razu podnosić dawkę do maksimum. Alfabetyczny spis pomaga zorientować się, do jakiej grupy należy Twój lek, ale nie zastępuje decyzji lekarza.

Najczęstsze pytania