Telmisartan - działanie, dawkowanie i recepta
Telmisartan to lek na receptę z grupy sartanów, stosowany w nadciśnieniu i ochronie serca. Jest częstą alternatywą dla inhibitorów ACE, gdy te wywołują kaszel. Poniżej działanie, dawkowanie, skutki uboczne, przeciwwskazania, cena i sposób uzyskania e-recepty.
Czym jest telmisartan i jak działa
Telmisartan należy do sartanów, czyli antagonistów receptora angiotensyny II. Zamiast blokować enzym, jak robi to inhibitor ACE, blokuje receptor, na który działa angiotensyna II. Efekt jest podobny: naczynia się rozluźniają, a ciśnienie spada. Telmisartan działa wyjątkowo długo, ponad dobę, więc dobrze kontroluje ciśnienie także nad ranem, gdy ryzyko zdarzeń sercowych jest największe.
Lek przyjmuje się doustnie, raz na dobę, niezależnie od posiłku. Pełny efekt rozwija się w ciągu 4-8 tygodni.
Na co stosuje się telmisartan
Zarejestrowane wskazania to nadciśnienie tętnicze oraz zmniejszenie ryzyka zdarzeń sercowo-naczyniowych u osób z grupy wysokiego ryzyka. Sartany, w tym telmisartan, chronią nerki podobnie jak inhibitory ACE, dlatego dobrze sprawdzają się przy cukrzycy i chorobie nerek. Najczęstszym powodem wyboru telmisartanu zamiast ramiprilu jest suchy kaszel po inhibitorze ACE.
Dawkowanie telmisartanu
| Etap | Dawka | Uwaga |
|---|---|---|
| Początek | 40 mg raz na dobę | u części osób 20 mg |
| Dawka maksymalna | 80 mg raz na dobę | gdy 40 mg nie kontroluje ciśnienia |
Tabletkę przyjmuje się o stałej porze. Ze względu na długie działanie pełny efekt ocenia się dopiero po kilku tygodniach.
Skutki uboczne
Telmisartan jest zwykle dobrze tolerowany i, w odróżnieniu od inhibitorów ACE, nie wywołuje suchego kaszlu.
- Rzadziej: zawroty głowy, spadek ciśnienia po wstaniu, ból pleców, zakażenia górnych dróg oddechowych.
- Rzadko: podwyższony potas, wzrost kreatyniny, zaburzenia żołądkowo-jelitowe.
- Bardzo rzadko: obrzęk naczynioruchowy, znacznie rzadziej niż przy inhibitorach ACE.
Przeciwwskazania
- Uczulenie na telmisartan.
- Ciąża, zwłaszcza drugi i trzeci trymestr, oraz karmienie piersią.
- Ciężkie choroby wątroby i niedrożność dróg żółciowych.
- Jednoczesne stosowanie z inhibitorem ACE u osób z cukrzycą lub chorobą nerek.
Nie łączy się telmisartanu z inhibitorem ACE, na przykład ramiprilem, bo podwójna blokada układu renina-angiotensyna zwiększa ryzyko powikłań nerkowych i wysokiego potasu.
Telmisartan a alkohol i interakcje
Alkohol nasila działanie obniżające ciśnienie i może powodować zawroty głowy. Telmisartan wymaga ostrożności z preparatami potasu i lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, bo razem podnoszą jego stężenie, oraz z lekami przeciwzapalnymi jak ibuprofen, które osłabiają efekt i obciążają nerki. O interakcjach decyduje lekarz.
Cena i recepta online
Za lek płacisz w aptece, a online tylko za konsultację. Jeśli lekarz odmówi, otrzymujesz pełny zwrot.
Jak uzyskać receptę na telmisartan online
- Wypełniasz formularz medyczny o stanie zdrowia, ciśnieniu i lekach
- Opłacasz konsultację, 59 zł
- Lekarz analizuje wniosek i, jeśli nie ma przeciwwskazań, wystawia e-receptę
- Jeśli lekarz odmówi, otrzymujesz pełny zwrot
Zamów e-receptę na telmisartan
Wypełnij wywiad medyczny, a o wystawieniu recepty zdecyduje lekarz. Kod dostaniesz na e-mail.
Zamów receptęNajczęstsze pytania
Czy telmisartan jest na receptę?
Tak, wyłącznie na receptę. E-receptę na kontynuację leczenia możesz uzyskać online po konsultacji z lekarzem.
Czym różni się telmisartan od ramiprilu?
Oba obniżają ciśnienie przez układ renina-angiotensyna, ale telmisartan blokuje receptor angiotensyny, a ramipril blokuje enzym ACE. Telmisartan nie powoduje suchego kaszlu.
Jak dawkować telmisartan?
Zwykle 40 mg raz na dobę, a w razie potrzeby 80 mg. U części osób start od 20 mg. Dawkę ustala lekarz.
Czy telmisartan można łączyć z ramiprilem?
Nie łączy się sartanu z inhibitorem ACE, bo podwójna blokada zwiększa ryzyko powikłań nerkowych i wysokiego potasu.
- Charakterystyka Produktu Leczniczego telmisartan, Rejestr Produktów Leczniczych
- pacjent.gov.pl, e-recepta
Materiał informacyjny, nie zastępuje konsultacji lekarskiej. O rozpoczęciu, zmianie lub przerwaniu leczenia decyduje lekarz na podstawie indywidualnej oceny.